بوق ممتد

 

چشمش

خطوط فکر مرا

اشغال کرده است.

نمی شود

 

می گوید:

" دلت را صاف کن"

و من

 به طرز کار  اطو  می اندیشم.

با این سرما

 

                  نمی شود !

صدای محو

 

از فشار بالاست که

فشارش افتاده.

برگ برنده

 

برگ برنده

چشم های توست که

با پلک زدنی

                  رو  می شود

 ــ دو دایره ی سیاه مرموز ــ

تا همیشه بازنده ی این قمار تازه آغاز شده

تک دل من باشد.

دل

 

دو دلم

و مکتوب استخاره سرشار از ایهام است.

کاش به دل نبود.